Od pustinje do idealnog života

Nekada suva pustinja, danas idealno mesto za život, šta je to toliko posebno u vezi Novog Beograda zbog čega sve više ljudi na njega hrli? Zašto se čeka i čeka da se izgrade novi objekti i da se neka nekretnina na Novom Beogradu oslobodi? Tajna je delom u infrastrukturi, delom u prirodi, ali najviše u ljudima.
Još 1713. godine je zapisano da je selo Bežanija postojalo još za vreme turske vladavine. Najstariji dokumenti beleže da je u to vreme sadašnja Bežanija, odnosno teritorija opštine Novi Beograd, imala 32 doma, da bi 1810. godine imala 115 domova. U 12 veku je naselje bilo isključivo srpsko, a posle odlaska Turaka, za vreme Austrougarske, naseljavaju se i druge nacionalnosti: Nemci, Mađari i Hrvati. Između dva svetska rata, teritorija sadašnje opštine Novi Beograd se sve više naseljavala. Pored sela Bežanije, niču Novo naselje i Staro sajmište. Pošto su ova naselja bila uglavnom radnička, menja se i nacionalni sastav na ovom području.

Ideje o izgradnji Novog Beograda, počele su da se realizuju zapravo posle Drugog svetskog rata, u tadašnjoj novoj Jugoslaviji.

Izgradnju Novog Beograda započele su 1948. omladinske radne brigade, iz svih krajeva Jugoslavije. Pre zvaničnog početka izgradnje, još 1947. pet brigada sa oko 1500 brigadira, je vršilo pripremne radove.

Od 5.000 omladinaca, broj brigadira se popeo i na 33.000 tokom 1949. u 22 omladinske i 22 frontovske brigade. Učestvovalo je i oko 25.000 frontovaca. Prvi radovi bili su postavljanje temelja Palate federacije, hotela „Jugoslavija“, stambenog bloka u Tošinom bunaru, Studentskog grada i drugih objekata.
Nakon ekonomskih izazova, gradnja je stala 1950.
1952, Novi Beograd je imao svega oko 8.000 stanovnika. Dotadašnji H rejon grada nastavlja da se gradi i 1962. godine izgrađen je i konačni regulacioni plan.

Kao treća faza izgradnje Novog Beograda obeležena je 1968. godina kada su omladinske radne brigade nastavile izgradnju stambenih i poslovnih objekata.

Od tada pa do danas, po podacima opštine Novi Beograd, na ovoj beogradskoj opštini ima 200 solitera i šest stotina velikih stambenih objekata. Jedan od najpoznatijih je „Zapadna kapija Beograda“, sa desne strane autoputa prema Sremskoj Mitrovici, sa dva nebodera spojena mostom na vrhu. Većina zdanja svedoči o stambenom monumentalizmu. Prizemne, porodične kuće mogu da se nađu jedino na Bežanijskoj kosi i Ledinama koje su šezdesetih godina bile privremeno, a zatim prerasle u stalno naselje. Preostalih oko 80.000 novobeogradskih stanova smešteno je u višespratnim stambenim blokovima.

Ovde je i sportsko-poslovna hala „Beogradska arena“, najveća na Balkanu, koja može da primi čak 20.000 gledalaca. Izgrađeni su i mnogi tržni centri i poslovne zgrade: Merkator, Merkur, TC „Delta siti“, Rodić, Imocentar, Tempo, Ekspo centar, Atrijum, Luk oil, PC „Ušće“, Autocentar Škoda, hoteli „IN“ i „Holidej IN“.

Sa urednim travnjacima, brojnim drvoredima, parkovima i pošumljenim platoima, Novi Beograd je opština sa najviše zelenila. Pored obale Save i Dunava uređena su šetališta, tu je „Park prijateljstava“ na Ušću sa brojnim platanima – simbolima mira. Od 2008, tu su i dva nova parka-„Park duginih boja“ na Bežanijskoj kosi, za osobe sa posebnim potrebama, i „Republike Srpske“ na Starom sajmištu, između Starog železničkog mosta i „Gazele“.

Sve ovo čini Novi Beograd idealnom lokacijom za život, ali i za posao. Nekretnine na Novom Beogradu su u većoj potražnji od mnogih drugih naizgled popularnijih lokacija, pa i sa praktične strane svaka prodaja stanova na Novom Beogradu ide brzo i lako, što čini ove stanove isplativom i dobrom investicijom.

Ipak, najbolja investicija je ovde u sam život, okružen zelenilom i komšilukom, pijacama i prodavnicama, prostranim bulevarima. Novi Beograd je skoro grad po sebi, u kojem svaki blok ima svoj specifičan život i lepotu.

Dovoljno je prošetati kraj reke ili svratiti do nekog keja, pa shvatiti da nema lepšeg života u Beogradu od ovog upravo-na Novom Beogradu.

Autor: Marija Gajić

Leave a Comment